Wieringa AdvocatenWieringa Advocaten • Postbus 10100 1001 EC Amsterdam • IJdok 17 1013 MM Amsterdam • +31 (0)20 624 6811 • wieringa@wieringa.nl
 
ICT en internetrecht

Hoe moet dat nou met die zelfrijdende auto's?

U had het misschien al meegekregen uit de pers. Vorige week heeft de kantonrechter te Utrecht in twee strafzaken (ECLI:NL:RBMNE:2018:5707 en ECLI:NL:RBMNE:2018:5708) geoordeeld dat een bellende automobilist een boete moest betalen. Bijzonderheid: de automobilist zat in een Tesla, model X en die reed op dat moment zelf. Dat wil zeggen: de Autopilot van de auto was ingeschakeld. Nog duidelijker (tevens om flauwe verwarring met oude Leslie Nielsen films te voorkomen): de in de auto ingebouwde software zorgde ervoor dat de auto op dat moment zelf kon sturen en remmen, zonder dat ingrijpen van een persoon nodig was.

Dat was dan ook meteen het verweer van de bekeurde automobilist: “de software was de feitelijke bestuurder van het voertuig en niet ik”. Dat was van belang, want de beweerdelijk overtreden wetsbepaling (artikel 61a RVV) verbiedt de bestuurder een mobiele telefoon vast te houden. De automobilist wilde best toegeven dat hij een telefoon in zijn hand had, maar stelde geen bestuurder te zijn.

Daar was de kantonrechter het niet mee eens, op basis van de definitie van het begrip “bestuurder” in de Wegenverkeerswet (artikel 1 onder n). Daar is bestuurder degene die het motorrijtuig bestuurt of degene die, overeenkomstig de bij algemene maatregel van bestuur gestelde voorwaarde, wordt geacht het motorrijtuig onder zijn onmiddellijk toezicht te doen besturen.

Dat laatste stukje tekst zou natuurlijk een geweldige uitkomst kunnen bieden in dit geval. Temeer aangezien de automobilist op de zitting had verklaard dat hij regelmatig het stuur moest vastpakken aangezien de auto anders een signaal gaf en dat na drie signalen het Autopilot systeem automatisch werd uitgeschakeld. Sterker nog: op de website van Tesla zelf wordt gewaarschuwd: “Bij gebruik van Autopilot moet de bestuurder altijd zelf opletten en actief blijven en gereed zijn elk moment in te grijpen”, zoals de kantonrechter nog expliciet overwoog.

Maar toch kon de kantonrechter niets met bovengenoemd vetgedrukt stukje. Waarom niet? Omdat die in het artikel genoemde amvb in de weg zit. Die slaat namelijk op rij-instructeurs en niet op software…

En dus moest de kantonrechter het zelf oplossen door te overwegen dat naar zijn of haar oordeel de feitelijke bestuurder van een auto degene is die bepaalt waar de auto heen gaat en hoe te handelen in noodsituaties en dat deze verantwoordelijk is voor wat de auto doet. Tja. Die laatstgenoemde verantwoordelijkheid kunnen we naar de bestaande wetgeving inderdaad nog niet bij software neerleggen, alle vorderingen in de ontwikkeling van AI ten spijt.

Op zichzelf best een goeie oplossing hoor. Maar als we straks in Nederland de eerste procedures gaan zien wegens schade door zelfrijdende auto’s dan is een wat stevigere verankering in de wet misschien toch geen slecht idee. Ook maar een amvb maken over zelfrijdende auto’s?

De kantonrechter was kennelijk wel uitgedaagd daar een uitspraak over te doen, maar deed deze niet. In één van de laatste overwegingen staat: “De kantonrechter spreekt zich niet uit over het verzoek aan te geven of de huidige wetgeving moet worden aangepast, nu de kantonrechter slechts de regelgeving toetst.” En zo is het.

Deel dit artikel via     
Twitter     Twitter     E-mail     

Lex’ recente berichten

Schrijf u in voor onze nieuwsbrief

 

waarnaar bent u op zoek?

pagina's waarop minstens één van de zoektermen voorkomt
pagina's waarop alle zoektermen voorkomen
pagina's waarop de exacte tekst voorkomt

in de hele website
alleen in de blog
in de website met uitzondering van de blog

Wieringa Advocaten